Van vaccins en gentherapeutica

Update II - Een boeiende gerechtelijke uitspraak vandaag rondom LinkedIn en strubbelingen van een Kamerlid met dit platform. Een klein citaat uit het vonnis (nadruk toegevoegd):

“… Bij de beperking van het account van [Kamerlid] in december 2020 heeft LinkedIn, ook na diens bezwaar, bovendien niet inhoudelijk aangegeven waarom de berichten werden beschouwd als desinformatie. …. Ook in gevallen waarin het LinkedIn vrij staat om informatie van haar platform te weren die in strijd is met haar Beleidslijn, is zij gehouden om dat zorgvuldig te doen. … Die zorgvuldigheid houdt in ieder geval in dat bij iedere verwijdering notificatie aan de gebruiker plaatsvindt, waarbij, afhankelijk van de inhoud van het bericht, ernaar moet worden gestreefd de verwijdering zodanig te motiveren dat de gebruiker uit de beslissing lering kan trekken.

Dat heeft LinkedIn niet gedaan. … Er is geen helder beleid, er is niet of nauwelijks gecommuniceerd en voor zover van communicatie al sprake is geweest bevat die geen motivering die meer inhoudt dan een enkele verwijzing naar de gebruikersovereenkomst c.q. de Beleidslijn. …”

Onderstaande blogpost was verwijderd van LinkedIn met niet meer dan de kwalificatie “misleidend”. Toelichting van die kwalificatie, die ik uiteraard fundamenteel bestrijd, ontbreekt.

Nu is ook duidelijk waarom die kwalificatie ontbreekt.

Bij dezen dus nogmaals mijn blogpost. Ik heb er niets aan veranderd, dus een aantal genoemde getallen zijn niet helemaal up-to-date. De lezer kan eenvoudig de nieuwste getallen vinden via de meegeleverde links.

Er zijn alleen primaire wetenschappelijke- en overheidsbronnen gebruikt.

Het moge duidelijk zijn dat feitenkwesties tegenwoordig nooit alleen maar feitenkwestie zijn. Ik vermoed dat onderstaande blogpost niet het ‘gewenste narratief’ (wat dat ook moge wezen; dat kan morgen anders zijn) ‘meelevert’.

Ik ben niet gehouden aan welk (cultureel) narratief dan ook. Wel aan de waarheid.


Update - LinkedIn heeft deze blogpost aankondiging vandaag verwijderd van mijn profiel. Er was geklaagd, lijkt het.

Dat onze cultuur een cultuur van lafheid is geworden is geen nieuws. Dat daarmee feitenkwesties - in een precise en transparante context - ook onduldbaar zijn geworden is evenmin een verrassing. Daarom waarde lezers dit citaat uit eigen werk (Utopia and Gospel):

“… it seems that Western World societies have fallen prey to massive social hypochondria.”

Met die hypochondrie zijn wij bang geworden voor al datgene dat niet strookt met de door ons gefabuleerde werkelijkheid. En dat werkt meerdere kanten op.


Zoals ik eerder heb aangegeven, vaccins hebben ontegenzeggelijk heel veel goeds gebracht. Ook uw waarde blogger is van jongs af aan bewust blootgesteld aan tal van ziekteverwekkers, gedoseerd via een naald.

En dan de corona ‘vaccins’. Een enorme technologische innovatie op het gebied van het ontwerpen en ontwikkelen van vaccins.

In mijn blogpost Kerst en gevaccineerd worden tegen de dood heb ik één en ander uitgelegd over de nieuwe genetische ‘vaccins’.

Die dus geen vaccins zijn in de normale betekenis van het woord. Zie de Staatscourant met de veelzeggende titel (nadruk toegevoegd):

“Regeling van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat van 28 maart 2020, nr. IENW/BSK-2020/57427, houdende spoedmaatregelen met betrekking tot gentherapie ter bestrijding van COVID-19 (Tijdelijke regeling afwijkende behandeling vergunningaanvragen gentherapie in verband met bestrijding COVID-19)”

Dus: de Moderna’s, Pfizer’s en AstraZeneca’s zijn gentherapeutica en geen vaccins in de klassieke zin des woords. Dat gegeven in zichzelf geeft nog geen enkel inzicht in vragen over effectiviteit en veiligheid.

Desalniettemin, taal is nooit onschuldig.

Door het woord ‘vaccin’ te gebruiken vindt er een normalisatie plaats van iets dat medisch-ethisch revolutionair is. mRNA gentherapeutica tegen infectieziekten zijn van een andere orde dan de vaccins waarmee we al decennia vertrouwd zijn.

In dat kader is het ironisch dat Greenpeace c.s., heel berekenend, met hun ‘normale’ verzet tegen alles wat met genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) te maken heeft, hier in geen velden of wegen te bekennen zijn.

Even kort samengevat: waar bestaan normale vaccins ook alweer uit:

  1. verzwakte maar nog actieve ziekteverwekkers (bijvoorbeeld mazelen, polio)
  2. geïnactiveerde ziekteverwekkers (bijvoorbeeld kinkhoest)
  3. deeltjes van ziekteverwekkers - antigenen (bijvoorbeeld hepatitis B)
  4. gifstoffen (toxines) van ziekteverwekkers (bijvoorbeeld tetanus)

Kortom: traditionele vaccin bootsen natuurlijke blootstelling na in de verwachting dat het afweersysteem voorbereid zal zijn op een echte infectie.

En óf dat werkt!

De geschiedenis leert ons dat dit een zeer succesvolle ingreep is die vele miljoenen mensenlevens heeft gered van tal van infectieziekten.

De pokkengeschiedenis met de succesvolle uitroeing daarvan, door middel van vaccins, is de moeite waard om onder de loep te nemen (zie ook mijn eerdere blogpost De virale wereld). Eerst wat getallen.

De case fatality rate - CFR - het aantal doden als gevolg van een bepaalde ziekte gedeeld door het totaal aantal gediagnosticeerde ziektegevallen - ligt bij infecties met pokken op zo’n 30%! Dus één op drie met pokken besmette mensen overleed.

Ik spreek in de verleden tijd omdat deze ziekte is uitgeroeid. Nogmaals: uitgeroeid dankzij vaccinatieprogramma’s!

Getallen zijn veelal illustratief, maar het aantal doden dat op het conto van de pokken kan worden geschreven overstijgt het voorstellingsvermogen.

De schattingen zijn dat in de 20ste eeuw - feitelijk tot aan 1977 - tussen de 300-500 miljoen mensen aan de pokken zijn overleden. Dat is minstens twee keer zoveel als alle doden van alle oorlogen van de 20ste eeuw bij elkaar!

Het boek van Henderson - Smallpox. The Death of a Disease - en een artikel van dezelfde auteur - The eradication of smallpox - is boeiend leesvoer.

Maar: wat waren de risico’s van de pokkenvaccins eigenlijk?

Vreemde vraag? Niet echt. Elke medische ingreep heeft voor- en nadelen. Het gaat altijd over de afweging tussen beiden. Bedenk dat de pokkenvaccinatie als het meest risicovol van alle immunisaties wordt beschouwd.

In het geval van pokken worden de voor- en nadelen van vaccinatie nog steeds bestudeerd vanwege terreurdreigingen. Pokken zijn zeer bruikbaar als een biologisch wapen, tenminste als een terrorist daarover de beschikking kan krijgen.

Voor de VS zijn er gegevens over het aantal doden als gevolg van pokkenvaccinatie programma’s die in het verleden zijn uitgevoerd.

Tussen 1963 en 1968 zijn de schattingen tussen 1 - 3 doden per miljoen vaccinaties voor respectievelijk de bijwerkingen vaccinia necrosum en post-vaccinaal hersenvliesontsteking.

Een uitstekend overzicht is te vinden op de RIVM website (voor nerds zoals uw waarde blogger, uiteraard).

Wat verwacht men vervolgens, wat betreft het aantal te betreuren doden, bij een nieuwe pokkenvaccinatie ronde, mocht dat in de toekomst worden ingevoerd?

In de VS schatten Kemper et al. (2002) bij vaccinatie van 1-65 jarigen, met uitsluiting van mensen met eczeem en een verzwakt afweersysteem, zo’n 285 doden van de 178.5 miljoen mensen die zouden worden geënt tegen de pokken.

De schatting van deze auteurs is ook dat zo’n 4600 mensen zullen lijden aan ernstige complicaties. Maakt dit alles een nieuw pokkenvaccinatie programma sowieso té risicovol?

Dat ligt er maar aan!

Bedenk, wederom, dat een uitbraak van pokken onder niet-gevaccineerden, als gevolg van een terroristische aanslag, zal resulteren in zo’n 30% sterfte. Desondanks, een redactioneel commentaar op Kemper et al. (2002) zegt het volgende daarover (nadruk toegevoegd):

Physicians who have taken an oath to “first do no harm” will struggle with the idea of vaccinating their patients to ward off an ill-defined and seemingly remote threat. Policymakers will need to weigh the best available analyses of vaccine-related morbidity and costs against the best available assessment of risk for a smallpox release. …”

Dat wetende, nu naar mRNA gentherapeutica gericht tegen SARS-CoV-2 infecties. Allereerst, wat weten we nu van de COVID-19 CFR? Die is sterk leeftijdsafhankelijk. Tot aan zo’n 25 jaar is de CFR waarschijnlijk niet hoger dan 0.01%.

Tot aan 55 jaar ligt de CFR rond de 0.4%. Met stijgende leeftijd stijgt de CFR ook. Kortom: COVID-19 is een ouderdomsziekte.

Blijven opletten waarde lezers: COVID-19 is bepaald geen ‘griepje’. Zie ons artikel Immunomodulation Through Low-Dose Radiation for Severe COVID-19: Lessons From the Past and New Developments.

Maar: SARS-CoV-2 infecties zijn veel lastiger vast te stellen dan infecties met het pokkenvirus. Die infecties verlopen nooit asymptomatisch zoals dat heet, dus nooit zonder symptomen.

Iedereen die met pokken is besmet wordt zichtbaar ziek: hoge koorts en blaren en een hoge kans op sterfte, ongeacht leeftijd.

Veel SARS-CoV-2 infecties verlopen wél zonder symptomen; tussen de 30-40%.

Wat we dus willen weten van SARS-CoV-2 infecties is niet zozeer de CFR, want dat leidt tot te hoge risicoschattingen, maar de veel lastiger vast te stellen IFR - Infection Fatality Rate - het aantal doden gedeeld door het totaal aantal SARS-CoV-2 geïnfecteerden.

Ioannidis komt op een IFR voor SARS-CoV-2 infecties bij mensen jonger dan 70 jaar oud op maximaal 0.31%.

Hoe je het ook wendt of keert, SARS-CoV-2 kan niet eens in de schaduw staan van de pokken, hoewel elke overledene te betreuren is. Persoonlijk leed is ‘onvindbaar’ in de ‘koude getallen’ van artikelen en rapporten en blogposts.

De volgende stap: de bijwerkingen van de gentherapeutica.

Nu wordt het lastig want hoe verbind je het één - een gentherapeuticum tegen SARS-CoV-2 - met het ander -een bijwerking? Voor pokken en de bijbehorende vaccins is dat ‘relatief’ eenvoudig; dat is niet het geval voor de mRNA gentherapeutica.

De Selected Adverse Events Reported after COVID-19 Vaccination (VAERS) van de Centers of Disease Control and Prevention (CDC) rapporteerde op 20 september 2021 dat er 7899 mensen zijn overleden ná vaccinatie. De bijbehorende en uitdrukkelijke disclaimer behoedt de lezer voor al te snelle conclusies:

“Reports of adverse events to VAERS following vaccination, including deaths, do not necessarily mean that a vaccine caused a health problem.”

Daarbij moet ook worden bedacht dat er een kleine 400 miljoen doses van de diverse gentherapeutica zijn uitgedeeld in de VS.

Hoe staat het er voor in Europa? Daarvoor moeten we naar de website van EudraVigilance - European database of suspected adverse drug reaction reports.

Laten we eens kijken naar Moderna CX-024414. Op 18 september 2021 zijn er in totaal 117,243 bijwerkingen na vaccinatie (vrijwillig) gemeld.

Kijkend per ‘eindpunt’ - reaction groups - zien we toch wel ‘interessante getallen’. Een zevental voorbeelden (eindpunten zijn specifieke medische bijwerkingen, maar het gaat hier voornamelijk om de aantallen):

  1. Blood and lymphatic system disorders: 63 ‘fatal’; 2,192 ‘not recovered/not resolved’.
  2. Cardiac disorders: 709 ‘fatal’; 2,415 ‘not recovered/not resolved’.
  3. General disorders and administration site conditions: 2,536 ‘fatal’; 24,424 ‘not recovered/not resolved’.
  4. Musculoskeletal and connective tissue disorders: 133 ‘fatal’; 11,282 ‘not recovered/not resolved’.
  5. Nervous system disorders: 675 ‘fatal’; 14,650 ‘not recovered/not resolved’.
  6. Respiratory, thoracic and mediastinal disorders: 648 ‘fatal’; 3,892 ‘not recovered/not resolved’.
  7. Vascular disorders: 256 ‘fatal’; 2,176 ‘not recovered/not resolved’.

Deze getallen zijn niet zomaar bij elkaar op te tellen. Sommige bijwerkingen liggen in elkaars verlengde; daarmee zullen meerdere mogelijk fatale uitkomsten vermeld worden voor één en dezelfde persoon.

Bijvoorbeeld: ‘cardiac’ (hart) en ‘vascular’ (bloedvaten) afwijkingen na vaccinatie liggen hoogstwaarschijnlijk in elkaars verlengde; het overlijden van een persoon, mogelijk aan het ene eindpunt, zal ook vermeld worden bij het andere eindpunt.

Laten we ook kijken naar Pizer-BioNtech Tozinameran. Op 18 september 2021 zijn er 435,779 bijwerkingen na vaccinatie (vrijwillig) gemeld. Dezelfde zevental ‘eindpunten’ - reaction groups - zijn als volgt:

  1. Blood and lymphatic system disorders: 163 ‘fatal’; 9,457 ‘not recovered/not resolved’.
  2. Cardiac disorders: 1,789 ‘fatal’; 6,638 ‘not recovered/not resolved’.
  3. General disorders and administration site conditions: 3,403 ‘fatal’; 64,089 ‘not recovered/not resolved’.
  4. Musculoskeletal and connective tissue disorders: 152 ‘fatal’; 35,650 ‘not recovered/not resolved’.
  5. Nervous system disorders: 1,314 ‘fatal’; 46,232 ‘not recovered/not resolved’.
  6. Respiratory, thoracic and mediastinal disorders: 1,414 ‘fatal’; 11,531 ‘not recovered/not resolved’.
  7. Vascular disorders: 513 ‘fatal’; 6,552 ‘not recovered/not resolved’.

Bij beide opsommingen moet bedacht worden dat er ruim 500 miljoen doses van de diverse gentherapeutica zijn uitgedeeld in de EU.

Hoe moeten we dit allemaal beoordelen?

Zoals gezegd, elke medische ingreep heeft voor- en nadelen. Baten zonder kosten bestaan niet, ook en zeker niet in de medische wereld.

Desalniettemin zijn de bijwerkingsgetallen afkomstig van EudraVigilance voor twee typen gentherapeutica niet klein te noemen, hoe voorzichtig die ook geïnterpreteerd moeten worden, zoals vermeld op de EudraVigilance website:

“The information on this website relates to suspected side effects, i.e. medical events that have been observed following the administration of the COVID-19 vaccines, but which are not necessarily related to or caused by the vaccine. These events may have been caused by another illness or be associated with another medicine taken by the patient at the same time.”

De disclaimers van VAERS en EudraVigilance hebben echter een omvangrijke, wrange en onopgemerkte consequentie: als het lastig is oorzaak-gevolg te achterhalen in het geval van gentherapeutische bijwerkingen, en dat zal zeker niet eenvoudig zijn, hoe zeker kunnen we dan zijn van het gemelde aantal doden als gevolg van COVID-19?

De vraag stellen is haar beantwoorden! Maar laat dit voor wat het is.

Wat zijn de risico-analytische kwesties die aan de orde gesteld moeten worden bij de huidige en omvangrijke inzet van nieuwe gentherapeutica in relatie tot gemelde effectiviteit, mogelijke bijwerkingen en slachtoffers? Ik noem er een viertal:

  1. Zijn er in beginsel afwegingen gemaakt tussen de baten van de gentherapeutica en de aantallen bijwerkingen en de ernst daarvan?
  2. Hoeveel bijwerkingen en welke mate van ernst, inclusief overlijden, in relatie tot het aantal effectieve vaccinaties worden gezien als acceptabel bij het op de markt brengen van de huidige gentherapeutica tegen SARS-CoV-2?
  3. Kunnen toekomstige analyses van effectiviteit, mogelijke bijwerkingen en aantallen vaccinatie-slachtoffers leiden tot heroverwegingen van de toelatingen van deze gentherapeutica, of is deze nieuwe technologie al ‘onuitwisbaar gesetteld’?
  4. Als de effectiviteit van ingezette gentherapeutica tegen nieuwe SARS-CoV-2 varianten daalt, wanneer is dan de effectiviteitsgrens bereikt en wat zijn dán de opties?

Vragen te over dus; en dit zijn er maar vier. Leidt bovenstaande én deze vragen tot het (zonder meer) afwijzen van gentherapeutica zoals nu ingezet?

Nee, niet zomaar of zelfs maar zonder meer.

Elke medisch-technologische toepassing vraagt om afwegingen tussen baten en kosten in het licht van de aan te pakken ziekte. Echter, hier past wel een kanttekening van formaat.

Hoewel pokken en SARS-CoV-2 zeer verschillende ziekteverwekkers zijn die bij infectie tot onvergelijkbare overlijdenskansen leiden, lijkt de acceptatie van mogelijke bijwerkingen van SARS-CoV-2 gentherapeutica aanzienlijk groter dan bij eventueel hernieuwde pokkenvaccinatieprogramma’s.

Dat is in het licht van de voorzorgcultuur, waarin wij allemaal staan, een uitzonderlijke ontwikkeling. Angst voor de dood - preciezer: de ontologie van de dood - speelt daarin een hoofdrol.

Geen wonder dat de groene strijders die al decennia tegen ggo’s protesteren er het zwijgen toe doen … en zij zijn niet de enigen.


© 2019. All rights reserved.